Category Archives: Verslagen

Verslag oktober 2014- april 2015 Gent en Leuven

Gent en Leuven (Jacques)

De stiltegroep te Gent komt elke 2de donderdag van de maand bij mij thuis te Gent van 19u tot 21u30 samen. Die van Leuven heeft zijn bijeenkomst elke 1ste en 2de dinsdag van de maand van 19u30 tot 21u30 in de Romaanse Poort. De Studiekring Orenda, beheerd door Kurt Wittesaele, huurt voor ons een mooie stille ruimte in dit historisch gebouw.
Enkele jaren geleden ben ik de uitnodiging op de bijeenkomsten gestart met YMLP (Your mailing list provider). Dit systeem laat toe de geïnteresseerden (deelnemers en personen die zich opgegeven hebben) de uitnodiging te sturen. De geadresseerden kunnen zich op deze nieuwsbrief vrij uitschrijven. Thans is de mailinglijst aangegroeid tot 80 contacten (40 voor Gent en 40 voor Leuven). Het systeem meldt dat +/-70% de uitnodiging meermalen opent en dat +/-10% hiervan doorklikt naar de website van de Advaita Stiltegroepen of het Advaita Centrum. Uitschrijvingen zijn eerder zeldzaam. Thans wordt ook telkens een bericht geplaatst op de website van de advaitagroepen.
Beide groepen hebben dezelfde struktuur: het eerste uur is er stilte met – hoofdzakelijk – teksten van Douwe en enkele meditatieve korte muziekstukken. Bij aanvang wordt er de laatste tijd een ontspannings-/inzichtsoefening – van Douwe of Douglas Harding – gegeven. Na dat uur stilte is er een theepauze met versnapering. Meestal in stilte. Het volgende uur is er mogelijkheid tot uitwisseling van eigen ervaring. Dit gebeurt altijd in een gemoedelijk sfeer, met de meditatietekst als inspiratiebron . Nooit ontaardt het in discussie of waanwijsheid.
In Leuven treedt Marc Verhelst bij als mede-coördinator in plaats van Leen Stessels.
In beide groepen heeft er zich een kerngroep van 7 mensen gevormd. Regelmatig komen er vrienden terug die al een hele tijd geleden hadden deelgenomen. Nieuwelingen (enkele per jaar) komen en gaan. De meeste deelnemers hebben Douwe niet gekend. Telkens een ander persoon vinden die een tekst wil voorbereiden, lukt niet zo goed. Er is ook vraag naar andere authentieke teksten.
Voor iedereen is de stilte belangrijk en een sterke bron van ervaring van openheid. Hieraan draagt het mediteren in groepsverband sterk bij.
Tijdens de uitwisseling kunnen we vaststellen hoe elkeen zijn eigen weg gaat. Die grote verscheidenheid is in een sfeer van openheid een bron van vreugde.
Het gevoelsmatige en het mentale zijn in beide groepen mooi in evenwicht.
Elke bijeenkomst is een wonderbaarlijk gebeuren. Telkens nieuw. Er is een groei naar meer mildheid en verbondenheid.

Agroep 14-11-2013

Datum : donderdag 14 nov 2013, om 19u00

 

I Am That (chapter 62)

 Q: What is this big talk about elimination of the self? How can the self eliminate itself? What kind of

metaphysical acrobatics can lead to the disappearance of the acrobat? In the end he will reappear, mightily

proud of his disappearing.

 

M: You need not chase the ‘I am’ to kill it. You cannot. All you need is a sincere longing for reality. We call it

atma-bhakti, the love of the Supreme: or moksha-sankalpa, the determination to be free from the false. Without

love, and will inspired by love, no-thing can be done. Merely talking about Reality without doing anything about

it is self-defeating. There must be love in the relation between the person who says ‘I am’ and the observer of

that ‘I am’. As long as the observer, the inner self, the ‘higher’ self, considers himself apart from the observed,

the ‘lower’ self, despises it and condemns it, the situation is hopeless. It is only when the observer (vyakta)

accepts the person (vyakti) as a pro-jection or manifestation of himself, and, so to say, takes the self into the Self,

the duality of ‘I’ and ‘this’ goes and in the identity of the outer and the inner the Supreme Reality manifests

itself. This union of the seer and the seen happens when the seer becomes conscious of himself as the seer; he is

not merely interested in the seen, which he is anyhow, but also interested in being interested, giving attention to

attention, aware of being aware. Affectionate awareness is the crucial factor that brings Reality into focus.

 

 

V: Wat is al dat gepraat over de vernietiging van het zelf? Hoe kan het zelf zichzelf vernietigen? Wat voor

metafysische acrobatieën kunnen leiden tot het verdwijnen van de acrobaat? Op het einde zal hij terug te

voorschijn komen, heel fier over zijn verdwijning.

 

N: Het is niet nodig om het “ik ben” na te jagen om het te doden. Je kunt het niet. Alles wat er nodig is, is een

oprecht verlangen naar de werkelijkheid. We noemen het atma-bhakti, de liefde voor de allerhoogste, of moksa‑

sankalpa, de vastberadenheid om vrij te zijn van het onechte. Zonder liefde, en wilskracht door liefde

geïnspireerd, kan niets ondernomen worden. Louter praten over de Werkelijkheid zonder er iets voor te doen is

nutteloos. Er moet liefde zijn in de relatie tussen de persoon die “Ik ben” zegt en de waarnemer van dat “ik

ben”. Zo lang als de waarnemer, het innerlijke zelf, het “hogere” zelf zichzelf afgezonderd beschouwd van het

geobserveerde, het “lagere” zelf, en dit veracht en misprijst, is de situatie hopeloos. Het is pas als de

waarnemer (vyakta) de persoon (vyakti) aanvaardt als een projectie of een manifestatie van zichzelf en als het

ware het zelf in het Zelf opneemt, dat de dualiteit van “Ik” en “dit” oplost en in de identiteit van het buiten en het

binnen de Ultieme Realiteit zich manifesteert. Deze eenheid van de ziener en het geziene gebeurt als de ziener

zich bewust wordt van hemzelf als de ziener; hij is niet louter geïnteresseerd in het geziene, dat hij hoe dan ook

is, maar ook geïnteresseerd in geïnteresseerd zijn, aandacht gevend aan aandacht, bewust van bewust te zijn.

Genegen bewustzijn is de cruciale factor die de Werkelijkheid in focus brengt.

 

 

 

 

When I look beyond the mind, I see the witness.

Beyond the witness, there is infinite intensity of emptiness and silence.

 

In the Absolute I do not even know that I am.

 

Shift your attention from words to silence and you will hear.

 

 

Als je voorbij de geest kijkt, zie je de getuige.

Voorbij de getuige, vind je de oneindige intensiteit van leegte en stilte.

 

In het Absolute weet ik zelfs niet dat ik ben

 

Verplaats je aandacht van de woorden naar de stilte en je zal horen.


 

Nisargadatta Maharaj

 

Advaitagroep Gent, 14 november 2013

Agroep 10-10-2013

Datum : donderdag 10 oktober 2013, om 19u00

Tijdens het eerste uur luisteren we naar een fragment uit een opname van Douwe, gedaan op donderdag ochtend 7 juni 2012 in Schiermonnikoog.

De audio kun je met deze link downloaden.

Hieronder vind je een uittreksel uit deze audio:
De stroom van aandacht die naar buiten was gericht is omgekeerd. De stroom van aandacht gaat naar binnen toe.
Overal waar je je aandacht op richt, daar wordt je bewust van.
Richt je je aandacht op dingen in de buitenwereld, dan wordt je bewust van de buitenwereld. Richt je je aandacht intern op je lichaam of op mentale voorstellingen, dan wordt je daar bewust van.
Laat je je aandacht naar binnen gaan en je wordt bewust van je diepere lagen van je zelfzijn.
Zo simpel is het.
Laat de aandachtsstroom naar binnen gaan en je wordt je intern bewust.
Hoe verder die aandacht doorgaat naar achteren, naar de bron van aandacht, naar je diepste zelfzijn, des te meer wordt je daar bewust van.
Verder hoef je niets te doen, niets te forceren.
Blijf daar ter plekke bewust.
Het gaat dus over de focale aandacht die steeds verder naar binnen gaat. Heel concreet, stap voor stap, heel bewust.
Het focale objectpunt komt steeds dichter bij jezelf als subject, als oorsprong.
Hoe dichter dat objectpunt bij de oorsprong komt, hoe meer het globale gevoelsmatig bewustzijnsveld vrij komt.
Je komt open.
Daar is geen focaal bewustzijn meer, maar een open bewustzijn.
De dualiteit die de scheiding is tussen het subject en object vervalt.
Steeds meer kom je in die globale sfeer van “ik ben” zonder vormen, die oneindige sfeer van zijn, bewustzijn, gelukzaligzijn. Blijft daarbij.
Wijdt je daar volledig aan toe. …

 

Na de theepauze nemen we de tekst in bijlage door en delen onze bevindingen

Agroep 13-6-2013

Datum : donderdag 13 juni 2013, om 19u00

Volgende tekst werd gebruikt:

Wat zou het betekenen wanneer alle bezorgdheid in jezelf zou wegvallen? uit Advaita Post – Jaargang 14 nr. 11 (31 mei 2013)

Kom tot ontspanning. Laat de gerichtheid op allerlei dingen die nog zouden moeten gebeuren los.

Word je bewust van de oorsprong van zorg en bezorgdheid van waaruit diepzittende motivaties en verlangens komen.

Deze oorsprong heeft natuurlijk te maken met dat centrum van jezelf dat we de ik-persoon noemen. Vanuit die oorsprong komen de eerste impulsen, de eerste gerichtheden, de eerste neigingen, de eerste motivaties.

De bezorgdheid gaat uit naar dat ik en uit zich vaak in iets onbestemds, een onbestemd knagend gevoel. Wanneer die bezorgdheid die een soort verankering is, wegvalt, is er helemaal geen gerichtheid meer. Het ’ik wil dat’, ‘ik verlang’, is verdwenen. Dat is de vrijheid van dat centrale anker.

Die basis-verankering kan verdwijnen. Het leven gaat dan in het grote geheel voort op een spontane wijze. Het oplossen van deze geconcentreerde energieën gebeurt in een grotere ruimte: de ruimte van gevoelsmatig bewustzijn.

Bij die processen van verruiming en loslaten zie je twee dingen. Aan de ene kant is het prachtig, iedereen zoekt het. Aan de andere kant wordt het wel op een gegeven ogenblik gevaarlijk.

Je verliest datgene wat altijd aanwezig was. Die vaste basisstructuur gaat verdwijnen. Daar ben je ontzettend huiverig voor.

Wanneer die basisbezorgdheid totaal zou verdwijnen dan leeft het leven zichzelf. Er hoeft nergens een knooppunt te zijn dat allerlei dingen vasthoudt, van waaruit allerlei dingen geregeld en beheerst moeten worden.